سیه دیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سیه دیده . [ ی َه ْ دَ / دِ ] (ص مرکب ) مرادف سیاه چشم و سیه چشم . (آنندراج ) : درازگردن و کوتاه پشت و گردسرین سیاه شاخ و سیه دیده و نکودیدار. فرخی . خصم سپیدکار سیه دیده ٔ تو را بادا سیاه گشته بدود عذاب روی . سلمان ساوجی (از آنندراج ). رجوع به سیاه چشم شود.