سیه چرده

سیه چرده . [ ی َه ْ چ َ / چ ِ / چ ُ دَ/ دِ ] (ص مرکب ) سیه رنگ چه چرده به معنی رنگ و لون باشد. (برهان ). سیاه رنگ . (ناظم الاطباء) : قوی استخوانها و بینی بزرگ سیه چرده گردی دلیر و سترگ . فردوسی . کی تواند سپیدچرده شدن آنکه کرد ایزدش سیه چرده . سنایی . ز آفتاب وز مهتاب کرده جامه ٔ تو به روز سرخ و سپید و بشب سیه چرده . سوزنی . آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست چشم میگون لب خندان دل خرم با اوست . حافظ. رجوع به سیاه چرده شود.