شابجنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شابجنی . [ ج َ ] (اِخ ) ابوعلی حسن بن منصور شابجنی محتسب کوسج و لقب او خاقان بود که بدان شهرت داشت . وی از حفص بن ابی حفص الفرغانی کشی سماع کرد. از اصحاب سعیدبن ابراهیم بن معقل النسفی بود. (از انساب سمعانی ).
شابجنی . [ ج َ ] (ص نسبی ) منسوب به شابجن که از قرای سغد سمرقند است . (از انساب سمعانی ).