شابر/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومشابر. [ ب ِ ] (ع ص ) رجل شابر المیزان ؛ دزد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).واژه قبلی: شابجنیواژه بعدی: شابرآباد