شاخ و شانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاخ و شانه . [ خ ُ ن َ / ن ِ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) ظاهراً قسمی از آلات موسیقی بوده است : اسباب معاشرت مهیا از لوح و کمانه و چغانه طنبور و کتاب و نرد و شطرنج چنگ ودف و نای و شاخ و شانه . انوری . و رجوع به شاخشانه شود.