شاخشانه رفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاخشانه رفتن . [ ن َ / ن ِ رَ ت َ ] (مص مرکب ) تهدید کردن . ترسانیدن . خودنمائی کردن : گهی رفتن به تکلیف بهانه بشمشاد از رعونت شاخشانه . محمدسعید اشرف (از آنندراج ). آهم رود از سر بهانه بر گاو سپهرشاخشانه . محمدسعید اشرف (از آنندراج ). هلاک طره ٔ مشکین آن سیه چشمم که شاخشانه رود آهوان صحرارا. میرزا عبدالغنی قبول (از آنندراج ).