شامات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شامات . (اِخ ) تیره ای است از قبیله ٔ بِلی بحدود حجاز. (از معجم قبایل العرب ص ١٣٢).
شامات .(اِخ ) شهری است [ در ناحیت کرمان ] میان سیرگان و بم . جایی سردسیر و هوایی درست و آبادان و با نعمت بسیار و آبهای روان و مردم بسیار. (حدود العالم ). لسترنج نویسد: در فاصله ٔ یک روز راه از خاور سیرجان سر راه رایین محلی است موسوم به شامات که باغستانها و تاکستانهای مهم دارد این شهر را کوهستان نیز میگویند. یاقوت آرد: گویند در ناحیه ٔ کوهستانی و شش فرسخی سیرجان کرمان رستاقی است بدین نام . (از معجم البلدان ).
شامات . (اِخ ) نام دهی بزرگ از اطراف نیشابور باشد طول آن از مسجد جامع نیشابور تا حدود بست از سمت قبله شانزده فرسخ و عرض آن از حدود بیهق و رخ چهارده فرسخ و دارای بیش از سیصد قریه است . (از معجم البلدان ). لسترنج نویسد: یکی از چهار روستای آباد و حاصلخیز نیشابور است . (سرزمینهای خلافت شرقی ص ١٤٣).