شاه نعمتالله ولی | غزلیات | غزل شماره ۱۴۵۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
وه چه حسن است اینکه پیدا کردهای شکل جان را آشکارا کردهای صورت و معنی پدید آوردهای تا جمال خود هویدا کردهای غنچهای از گلستان بنمودهای بلبلان را مست و شیدا کردهای ترک چشم مست را میدادهای عقل هر هشیار یغما کردهای گوهری را در صدف بنهادهای چشم ما را عین دریا کردهای جود هر عاشق وجود تو است باز نام خود معشوق یکتا کردهای باز سید را به خود بنمودهای وز کلام خویش گویا کردهای