شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۷۴۷

دست چپ را یسار می‌خوانند کنج را هم یسار می‌خوانند عاشقانی که محرم رازند یار را دوستدار می‌خوانند ذاکرانی که ذکر می‌گویند روز و شب آن نگار می‌خوانند در همه آن یکی همی جویند گر یکی ور هزار می‌خوانند بیست و هشت حرف اگر همی خوانی عارفان بی‌شمار می‌خوانند هر که بینند و هر چه می‌خوانند خدمت آن نگار می‌خوانند نعمت الله را چو می‌یابند مظهر کردگار می‌خوانند