شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۷۷۱

به چشم ما جهانی می‌توان دید در این آئینه آنی می‌توان دید دل زنده دلان چون زنده از اوست ببین در دل که جانی می‌توان دید خوشی در چشم مست ما نظر کن که نور او روانی می‌توان دید اگر بینی تو رند باده نوشی دمی بنگر زمانی می‌توان دید دل من سوخته است از آتش عشق از آن داغش نشانی می‌توان دید بیا بر چشم ما بنشین زمانی که بحر بیکرانی می‌توان دید بگیر این جام می‌از نعمت الله که از نورش فلانی می‌توان دید