شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۷۷۲

در جهنم خراب می‌گردد دیده‌ها پر ز آب می‌گردد آن همه تخت و ملک را بگذاشت این زمان در سراب می‌گردد همچو سر گشته‌ای به گرما در روز و شب در عذاب می‌گردد سخت مخمور ماند میر قمر همچنان بی‌شراب می‌گردد رند مستی که یار سید ماست نیک مست خراب می‌گردد