شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۷۹۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
مشکلات ما چو حل، وا کرده‌اند صحن ما را پر ز حلوا کرده‌اند آفتابی بی‌غباری رو نمود کی شود پنهان چو پیدا کرده‌اند در همه آئینه رو بنموده‌اند این نظر با چشم بینا کرده‌اند جام می‌ما را عطا فرموده‌اند دیگران گرچه تمنا کرده‌اند مو به مو زلف بتان بگشوده‌اند اهل دل را نیک شیدا کرده‌اند دل به میخانه کشد جان نیز هم گوئیا میلی به مأوا کرده‌اند نعمت الله را چه زان بخشیده‌اند بعد از آن با ما کرمها کرده‌اند