شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۳۷

مه نقاب آفتاب است‌ای پسر آفتاب مه نقال است‌ای پسر شب چنین باشد ولی چون روز شد روشن است و آفتابست‌ای پسر می‌نماید عالمی در چشم ما چون حبابی پر ز آبست‌ای پسر ساقی ما کرد میخانه سبیل لطف ساقی بی‌حسابست‌ای پسر میر مستانیم و با ساقی حریف این سعادت زان جنابست‌ای پسر گر بخواهی هفت هیکل نزد ما حرفی ازام الکتاب است‌ای پسر نعمت الله در خرابات مغان عاشق و مست و خرابست‌ای پسر