شاه نعمتالله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۳۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
عشق او ما را به کام استای پسر دل که باشد جان کدام استای پسر عاشقی در عشق اگر جان را نداد نزد کامل ناتمام استای پسر مجلس عشق است و ما مست و خراب عمر ما بیاو حرام استای پسر خوش حبابی پر کن از آب حیات کو شراب ما و جام استای پسر همدم جامیم و با ساقی حریف عقل را اینجا چه نام استای پسر قرض بگذار و خوشی آسوده شو هر چه داری جمله وامستای پسر بنده جانی عبدالله ما حضرت عبدالسلام استای پسر سید ما بنده جانی اوست پیش او سلطان غلام استای پسر