شاه نعمتالله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۴۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نیست شو تا هست گردیای پسر ور نگردی پست گردیای پسر غیرت ار داری ز غیرش درگذر حیف اگر پابست گردیای پسر دست دستان زیر دست خود کنی گرچه نو زان دست گردیای پسر خوش در آ در بحر بیپایان ما تا به ما پیوست گردیای پسر عاشقی بگذاشتی دیوانهای گرد عقل پست گردیای پسر زاهد مخمور باری هیچ نیست میبخور تا مست گردیای پسر در طریق سید سرمست ما نیست شو تا هست گردیای پسر