شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۵۰

یک نظر در چشم سرمستی نگر تا ببینی نور دیده در نظر ما خراباتی و رند و عاشقیم عاقلانه از سر ما در گذر ایکه می‌پرسی ز ما و حال ما مستم و از خود نمی‌دارم خبر از کرم لطفی کن‌ای ساقی به ما جام پر می‌آور و خالی ببر حالت رندی و سرمستی ما شهرتی خوش یافته در بحر و بر در دل آن کس که حق گنجیده است کی شود از خلق دلتنگ‌ای پسر نعمت الله مست و جام می‌به دست می‌برد در پای خم عمری به سر