شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۵

دردمندانه بیا ما را طلب درد دل جانا ز بودردا طلب در چنین دریای بی‌پایان درآ عین ما را هم ز عین ما طلب طالب و مطلوب را با هم نگر جای آن بی‌جای ما هر جا طلب چشم ما روشن به نور روی اوست نور او در دیده بینا طلب هر کجا کنجیست گنجی در ویست گنج اسما در همه اشیا طلب عارفانه دامن هر یک بگیر حضرت یکتای بی‌همتا طلب در خرابات مغان مستانه رو نعمت الله را در آنجا وا طلب