شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۸۰

منم آئینه حقیقت یار گرچه باشد حقیقت آینه دار نور چشم من است و در دیده نیست جز روی خوب او دیدار خانه خالی و یار در خلوت لیس فی الدار غیره دیار در خرابات عشق می‌گردیم عاشق و رند و لاابالی وار نتوان یافت در همه عالم همچو من دردمند دردی خوار فارغ از محتسب گرفته شراب آمده مست بر سر بازار همدمم جام و محرمم باده نعمت الله حریف و ساقی یار