شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۹۲۷

درد دردش بنوش خوش می‌باش کسوت او بپوش خوش می‌باش به خرابات رو خوشی بنشین همدم میفروش خوش می‌باش ساقی ار می‌دهد تو را جامی بستان و بنوش خوش می‌باش همچو خم شراب مستانه گرم شو خوش بجوش خوش می‌باش همه میخانه گر دهد ساقی عاشقانه بنوش و خوش می‌باش نوش کن جام می‌که نوشت باد تا نیائی به هوش و خوش می‌باش سخن از ذوق نعمت الله گو ور نگوئی خموش و خوش می‌باش