شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۹۶۱

دل به دلبر دادم و جان بر سرش یافتم صد جان و جانان بر سرش لطف او بخشید ما را از کرم جنت جاوید و حوران بر سرش دست جانان گیر اگر دستت دهد سر به پای او بنه جان بر سرش عقل بی‌درد است و درد سر دهد دردسر بگذار و درمان بر سرش کفر زلفش دین ما بر باد داد می‌رود اسلام و ایمان بر سرش می‌فراوان می‌دهد ساقی به ما بعد از آن نقل فراوان بر سرش در ولایت حکم ما سید نوشت مهر آل و نام سلطان بر سرش