شاه نعمت‌الله ولی | مثنویات | شماره ۱۰

صوت نائی بشنو از آواز نی تا تو را رهبر شودای نیک پی راز نائی می‌کند نی آشکار این سخن از نعمت الله یاد دار می‌زنندش نی به آواز حزین دردمند زار می‌نالد چنین از حبیب الله کلام حق شنو زین مقید سر آن مطلق شنو در همه آینه او را نگر بلکه هر آینه او را نگر آینه باشد هزار آهن یکی هر یکی آن یک نماید بی‌شکی مظهرش اینست و مظهر این چنین آن یکی در هر یکی روشن ببین آفتابی تافته بر آینه می‌نماید آینه هر آینه هر چه بینی صورت و اسم وی است صورت و معنیش جام پر می‌است اسم او عین وی و غیر وی است عین ما خود غیر اسم او کی است