شاه نعمت‌الله ولی | مثنویات | شماره ۱۱

علم ما در علم او عین وی است علم عالم بی‌وجودش لاشی است می‌دهد ما را وجود از جود خویش می‌دهیم او را ظهور از بود خویش آبروی جام می‌از وی بود گر چه وی را هم ظهور از می‌بود جام در دور است و ساقی در نظر جام می‌بستان و ساقی می‌نگر یک زمان بر دیده بینا نشین شاهد معنی به هر صورت ببین عالمی از نور او روشن شده یوسفی پنهان به پیراهن شده در محیط علم اعیان چون حباب نقش بسته صورت اسما بر آب عین ما بر ما اگر پیدا بود هرچه ما بینیم عین ما بود