شاه نعمتالله ولی | مثنویات | شماره ۲۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چیست انسان دیده بینا بود جامع مجموعه اسماء بود مجمع الطاف اسرار اله آن ایاز بندگی پادشاه مخزن اسرار سبحانیست او مطلع انوار ربانیست او روح و جسم و عین و اسم این هر چهار مینماید او به مردم آشکار کون جامع نزد ما انسان بود ور نباشد این چنین حیوان بود جامع انسان کامل را بخوان معنی مجموع قرآن را بدان نقش میبندد جمال ذوالجلال در خیال و صورت او بر کمال اسم اعظم کارساز ذات اوست عقل کل یک نقطه از آیات اوست هر چه باشد از حدوث و از قدم جمع دارد در وجود و در عدم لیس فی الامکان ابدع منهم هکذا قلنا واسمع منهم اسم اعظم مینماید صورتش این معما میگشاید صورتش صورتش آئینه گیتی نماست معنی او پرده دار کبریاست