شاه نعمت‌الله ولی | مثنویات | شماره ۳۲

آفتابی در قمر پیدا شده فتنه دور قمر در وا شده چیست عالم صورت اسمای او صورت و معنی به هم باشد نکو اسم او ذات و صفات او بود نام او یک نزد ما آن دو بود معنی اسم و مسمی باز جو عارفی را گر بیابی راز گو آفتابی رو نموده مه لقا بنگر این آئینه گیتی نما ذره‌ای بی‌نور او بینیم، نی یک نفس با غیر بنشینیم، نی علم ذوقست‌ای برادر گوش کن جام می‌شادی رندان نوش کن