شاه نعمت‌الله ولی | مثنویات | شماره ۳۳

شخص و سایه دو نماید در نظر بگذر از سایه یکی را می‌نگر مظهر و مظهر به نزد ما یکی است آب این امواج و این دریا یکیست ز اعتبار ما و تو باشد دوئی همچو ما بگذر ز خود کان یک توئی هر که او فانی شود باقی شود مدتی رندی کند ساقی شود