شاه نعمت‌الله ولی | مثنویات | شماره ۴

صورت ما پرده دار او بود معنی ما حاجت نیکو بود سینه ما مخزن اسرار او دیده ما منظر انوار او هر چه ما داریم ملک او بود مالک و ملکش همه نیکو بود ملک او مائیم و ملک ماست اوست گر ملک جوئی درین ملکش بجو ملک ما از ملک او اعظم بود نه بدین معنی که بیش و کم بود ملک او اعیان و پنهان ملک ما اسم جامع جمع اسماء خدا