شبان زاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شبان زاده . [ ش ُ /ش َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب، اِ مرکب ) پسر چوپان . چوپان زاده . از نسل چوپان و شبان . فرزند شبان : شبان زاده ای را چنان در کنار بگیری و از کس نیایدت عار. فردوسی . یکی تاج با او بد و مهر شاه شبان زاده را آرزو کرد گاه که ساسان شبان و شبان زاده بود نه بابک شبانی بدو داده بود. فردوسی .