شبانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شبانه . [ ش َ ن َ / ن ِ ] (اِ) هر حافظ و نگهبان را گویند. (فرهنگ نظام ). نگاهدارنده و محافظت کننده و نگهبان . (ناظم الاطباء). حافظ و نگهبان را گویند عموماً. (برهان قاطع) (فرهنگ جهانگیری ). ◄ شبان گله ٔ گوسفند. (فرهنگ نظام ). راعی که نگاهدارنده و محافظت کننده ٔ گوسفندان است . (برهان قاطع). شبان و حافظ و نگهبان . (انجمن آرا) (آنندراج ). حافظ ونگهبان گله ٔ گوسپند. (فرهنگ جهانگیری ) : گفت با خود کزین شبانه ٔ پیر شاهی آموختم زهی تدبیر. نظامی . من بدو داده حرز خانه ٔ خویش خوانده او را نه سگ، شبانه ٔ خویش . نظامی . چون گرگ بره ز میش بربود فریاد شبانه کی کند سود. نظامی .
شبانه . [ ش ُ / ش َ ن َ / ن ِ ] (اِ) چوپان و شبان . (از برهان ). رجوع به شبان و چوپان شود.
شبانه . [ ش َب ْ با ن َ / ن ِ ] (ع اِ) طایری است خوش آواز. (غیاث اللغات ). ◄ آتش افروزنده . (غیاث اللغات ).