شبث

شبث . [ ش ِ ب ِ ] (معرب، اِ) نام یکی از بقولات است و این کلمه معرب است . فارسی آن شِوِذ است و از مردم بحرین شنیدم که آن را سِبِت خوانند و سِبِط نیز آمده است . (از المعرب جوالیقی ص ٢٠٩). رجوع به شوید شود.

شبث . [ ش َ ب ِ ] (ع ص ) مرد که خوی وی تشبث باشد. (از اقرب الموارد). مرد چسبان طبیعت . هر چیز چسبنده . (ناظم الاطباء). مرد چسبان طبیعت . (منتهی الارب ).

شبث . [ ش َ ب َ ] (ع اِ) عنکبوت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). تننده و عنکبوت . (ناظم الاطباء). هزارپای . (ناظم الاطباء). ج، شِبثان و اءَشباث . جانوری است خرد و بسیارپا از جانوران زنده بر روی زمین . (از اقرب الموارد). دیوپای . وِندِر (در تداول مردم قزوین ).