شبکوکا

شبکوکا. [ ش َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) شبکو. شبکوک . شبکوکه . به معنی شبکوک است که گدایی بالای منار باشد. (برهان قاطع) : به شاخ گلبنان آن شوریده بلبل چه شبکوکا زند تا صبح کوکا. غضایری رازی . و رجوع به شبکو و شبکوک شود.