شتاب گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شتاب گرفتن . [ ش ِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) عجله کردن . شتاب کردن . شتاب به کار بردن . شتافتن . به سرعت روان شدن . شتاب بگرفتن . عجله به کار بردن . تعجیل نمودن . تندی کردن . حزم را از دست دادن : همه دشت نخجیر و مرغ اندر آب اگردیر مانی نگیرد شتاب . فردوسی . به زن گفت چندان دهش نان و آب که از تن نگیرد روانش شتاب . فردوسی . پیامی گزارم ز افراسیاب اگر شاه از این بر نگیرد شتاب . فردوسی . همی راند دستان گرفته شتاب چو پرنده مرغ و چو کشتی بر آب . فردوسی . ◄ تعجب کردن . (فرهنگ فارسی معین ) : یکی خلعت آراست افراسیاب که گر برشمارمت گیری شتاب . فردوسی .