شتلة

شتلة. [ ش َ ل َ ] (ع اِ) روییدنی که از جایی برکنند تا جایی دیگر کارند، چون سبزه و جز آن . (از محیط المحیط). ♦ شتلةالسم ؛ گیاه دافع سموم . ♦ شتلة قرنفل ؛ نام درختی است . ♦ شتلةالقطن ؛ علف پنبه . گیاه دافع سرطان . ♦ شتلةالکتان ؛ نام گیاهی است . ♦ شتلةالنیل ؛ گیاهی است که برای وسمه به کار رود. (از دزی ج ١ ص ٧٢٧).