شجاذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شجاذ. [ ش َ ] (ع اِ) باران ضعیف . (اقرب الموارد). معدول از مِشجاذ به معنی فلاخن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به مشجاذ و شجذة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شجاذ. [ ش َ ] (ع اِ) باران ضعیف . (اقرب الموارد). معدول از مِشجاذ به معنی فلاخن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به مشجاذ و شجذة شود.