شخیوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شخیوه . [ ش َ وَ ] (اِ صوت ) صفیر. بانگ که از میان دو لب برآید چون هوای درون ریه به خارج فرستند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شخیوه . [ ش َ وَ ] (اِ صوت ) صفیر. بانگ که از میان دو لب برآید چون هوای درون ریه به خارج فرستند.