شصاص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شصاص . [ ش َ / ش ِ ] (ع مص ) کم شدن شیر ماده شتر. (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). مصدر به معنی شصوص . (منتهی الارب ). ◄ دندان گزیدن از صبر. (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ◄ سخت و دشوار شدن زندگانی . ◄ باز داشتن کسی را؛ شص عنه . ◄ رفتن : و ما ادری این شص هو؛ نمی دانم کجا رفت او. (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). رجوع به شصوص شود.
شصاص . [ ش ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ شَصوص .(اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به شصوص شود.