شصب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شصب . [ ش ُ ص ُ ] (ع ص ) گوسپند پوست بازکرده . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
شصب . [ ش َ ص ِ ] (ع ص ) چیز خشک . ◄ چیز سخت . (از ناظم الاطباء).
شصب . [ ش ِ ] (ع اِ) سختی . ◄ قحط. ◄ بهره و نصیب . ج، اَشصاب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).