شصو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شصو. [ ش ُ ص ُوو ] (ع مص ) بازماندن چشم کسی . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). چشم پهن باز ماندن . (تاج المصادر بیهقی ). رجوع به شصی شود. ◄ بلند شدن ابر. ◄ پر گردیدن مشک از آب پس بلند گردیدن قوائم آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ بلند شدن دستها و پاهای مرده . (از اقرب الموارد).
شصو. [ ش ُ ص ُوو / ش َص ْوْ ] (ناظم الاطباء). رجوع به شَصْوْ شود.
شصو. [ ش َص ْوْ / ش ُ ص ُوو ] (ع اِمص ) شدت و سختی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شدت . (از اقرب الموارد).