شصوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شصوب . [ ش ُ ] (ع مص ) مصدر به معنی شَصب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سخت شدن زندگانی کسی . (آنندراج ). رجوع به شصب شود. ◄ بسیار شدن گشنی ماده شتر و باردار نگردیدن آن . ◄ دشوار گردیدن کار. (آنندراج ). سخت شدن کار. (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ). رجوع به شصب شود.