شصوص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شصوص . [ ش َ ](ع ص ) ماده شتر کم شیر. ج، شُصُص . شَصائص، شِصاص . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). اشتری که شیر ندارد. (مهذب الاسماء). شتر بی شیر. (یادداشت مؤلف ). ◄ سال قحط کم گیاه . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ ناقه ای که شیر آن غلیظ باشد. (از اقرب الموارد).
شصوص . [ ش ُ ] (ع مص ) مصدر به معنی شصاص .(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد). اندک شیر شدن شتر. رجوع به شصاص شود. ◄ سخت شدن عیش . (تاج المصادر بیهقی ) (المصادرزوزنی ). رجوع به شصاص شود. ◄ ج ِ شِص ّ به معنی دزد شوخ و چالاک . (آنندراج ). رجوع به شص شود.