شصور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شصور. [ ش ُ ] (ع مص ) بازماندن چشم کسی هنگام مرگ و برگردیدن آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). یا صواب شصاست . (منتهی الارب ) (آنندراج ). و معروف شطر بصر است چنانکه به تو و به دیگری می نگرد. (از اقرب الموارد). رجوع به شطر شود.