شعله زاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شعله زاده . [ ش ُ ل َ / ل ِ دَ / دِ ] (اِخ )کنایه از ابلیس و شیطان است (از غیاث اللغات )، بدان مناسبت که ابلیس از آتش آفریده شده است : برهان آدمیت ما قدسیان بس اند کو شعله زاده تا بنماید سجود ما. صائب تبریزی (از آنندراج ). و رجوع به ابلیس شود.