شعلول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شعلول . [ ش ُ ] (ع اِ) زبانه ٔ آتش . (از اقرب الموارد). ◄ گروهی از مردم و جز ایشان . ج، شعالیل . (از اقرب الموارد). و رجوع به شعالیل و شعاریر شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شعلول . [ ش ُ ] (ع اِ) زبانه ٔ آتش . (از اقرب الموارد). ◄ گروهی از مردم و جز ایشان . ج، شعالیل . (از اقرب الموارد). و رجوع به شعالیل و شعاریر شود.