شعله گر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شعله گر. [ ش ُ ل َ / ل ِ گ َ ] (ص مرکب ) شعله کار.که آتش برافروزد. آتش افروز. شعله افروز : مفید طبع بلندم چو شمع دارد گرم ز حسن پرتو معنی دکان شعله گری . ملا مفید بلخی (از آنندراج ). و رجوع به شعله کار شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شعله گر. [ ش ُ ل َ / ل ِ گ َ ] (ص مرکب ) شعله کار.که آتش برافروزد. آتش افروز. شعله افروز : مفید طبع بلندم چو شمع دارد گرم ز حسن پرتو معنی دکان شعله گری . ملا مفید بلخی (از آنندراج ). و رجوع به شعله کار شود.