شغب ناک

شغب ناک . [ ش َ غ َ ] (ص مرکب ) صاحب آوازه . (آنندراج ). خروشان . نالان . فریادکنان . (یادداشت مؤلف ). غرش کنان . با شور و غوغا : تا روی به جنبش ننهد ابر شغب ناک صافی نشود رهگذر سیل ز خاشاک . منوچهری . برآورد از جگر آهی شغب ناک چو مصروعی ز پای افتاد بر خاک . نظامی . به خدمت بر زمین غلطید چون خاک خروشی برکشید از دل شغب ناک . نظامی . زد نعره ای آنچنان شغب ناک کاُفتاد هزاهزی در افلاک . نظامی . زآن جمله ٔ آهوان چالاک بود آهوَکی عجب شغب ناک . نظامی . دریغا آنچنان سرو شغب ناک ز باد مرگ چون افتاد بر خاک . نظامی . بحر شغب ناک چو گشت آشکار بر صفت قطره نهان گم شدم . عطار.