شمر
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(ش) (اِ.) ۱- شمر بن ذی الجوشن قاتل امام حسین (ع). ۲- (کن.) شخص بسیار خشن و سختگیر و ظالم و بدخو. ؛ ~ هم جلودار کسی نبودن کنایه از: هیچ چیز یا هیچ قدرتی توانایی ممانعت از خلاف کاری یا تندروی کسی را نداشتن.
(شَ مَ) (اِ.) ۱- آبگیر. ۲- حوض کوچک.