شمشیربند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شمشیربند. [ ش ِ / ش َ ب َ] (نف مرکب ) آنکه به خود شمشیر بندد. (یادداشت مؤلف ). که شمشیر بر کمر دارد. ◄ (اِ مرکب ) بند شمشیر. حماله ٔ سیف . (یادداشت مؤلف ) : در مصاف قضا به خون عدوش تا به شمشیربند گلگون باد. انوری .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی