شنگول و منگول

شنگول و منگول . [ ش َ ل ُ م َ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) این دو کلمه در تداول عامه بیشتر برای بچه های بزبز قندی استعمال می شود و گاه پدر و مادر در مقام تحبیب فرزندان خود را چنین می نامند. اما به معنی شنگول نیز گاهی استعمال می شود و در این صورت باید منگول را از توابع آن و به همان معنی گرفت . (از فرهنگ عامیانه ٔ جمالزاده ).