شهاوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهاوی . [ ش َ وا ] (ع ص، اِ) ج ِ شَهْوان . (منتهی الارب ). رجوع به شهوان شود.
شهاوی .[ ش َ ] (ع ص، اِ) ج ِ شَهْوان . رجوع به شهوان شود.
شهاوی . [ ش ُ وا ] (ع ص، اِ) ج ِ شَهْوی ̍. (یادداشت مؤلف ). رجوع به شهوی شود.