شهرگشا

شهرگشا. [ ش َ گ ُ ] (نف مرکب ) فاتح . گشاینده ٔ شهر. ستاننده ٔ شهر : شاد باش ای ملک شهرگشایان که شدست در دهان عدو از هیبت تو شهد شرنگ . فرخی . ورنه چرا کرد سپهر بلند شهرگشایی چو تو را شهربند. نظامی .