شهناز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهناز. [ ش َ ] (اِ مرکب ) نام نوائی از موسیقی . (از غیاث ) (ناظم الاطباء). نام آوازی . یکی از شش آواز است وآن از زیرافکند خیزد. (یادداشت مؤلف ) : سرو ساقی و ماه رودنواز پرده بربسته در ره شهناز. فرخی . ◄ عروس . (از غیاث ) (آنندراج ).
شهناز. [ ش َ ] (اِخ ) صاحب غیاث و به تبع او صاحب آنندراج نوشته اند نام خواهر جمشید است که ضحاک آنرا بنکاح آورده، اما صحیح شهرناز است . رجوع به شهرناز شود.